τητάνιος

και σητάνειος και σητάνιος και δωρ. τ. σατάνιος, -ον, Α
1. (για διάφορους καρπούς και κυρίως για το σιτάρι) ο φετινός, αυτής τής χρονιάς, νέας συγκομιδής (α. «ὁ χυλὸς τῶν σητανίων πυρῶν», Ιπποκρ.
β. «σητάνεια κρόμμυα»)
2. (για σιτάρι) κοσκινισμένος, καθαρισμένος («...δηλοῑ δὲ ἡ λέξις τὸν καθαρόν, καὶ σητανείους πυροὺς ἐπετείους...», Ησύχ.)
3. το ουδ. ως ουσ. τὸ σητάνιον
το φυτό ἐπιμηλίς*.
[ΕΤΥΜΟΛ. < τῆτες / σῆτες / σᾶτες + επίθημα -αν-ιος (πρβλ. ἐπηετ-αν-ός* «φετινός»)].

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • σητανώδης — ῶδες, Α ο τητάνιος. [ΕΤΥΜΟΛ. < σητάνιος, άλλο τ. τού τητάνιος «φετινός»] …   Dictionary of Greek

  • σητάνειος — και σητάνιος και σατάνιος, ον, Α βλ. τητάνιος …   Dictionary of Greek

  • σητάνιον — τὸ, Α βλ. τητάνιος …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.